Het typische kerkmodel is er één waarin de pastoor voor alles verantwoordelijk is. Met de mogelijke uitzondering van beveiliging wordt dit zeer klerikale model over het algemeen bevestigd door de verwachtingen van de diocesane Curia: de parochiepriester is verantwoordelijk voor financiën, wetgeving inzake gezondheid en veiligheid, onderhoud van gebouwen, en allerlei zaken waarvoor hij geen training heeft gekregen. In sommige parochies hebben priesters taken kunnen delegeren aan individuen, comités of teams. Het delegeren van taken is echter niet hetzelfde als het delegeren van leiderschap. We moeten geen leken gebruiken om de kerk te versterken. We moeten de kerk gebruiken om leken op te leiden, zodat zij de samenleving kunnen veranderen. Dit is de basis voor het idee van "leiderschap" van leken binnen de Kerk. Priesters en leken hebben complementaire en onderling afhankelijke rollen, zodat "de Kerk, gesterkt door al haar leden, haar missie voor het leven in de wereld doeltreffender kan vervullen" (Lumen Gentium n.). 37).